Koncepcja programowa ente

Nasza praca opiera się na:
1. Modelu zorientowanym na sytuacje
Każdego tygodnia, większość zajęć nawiązuje do określonego tematu, który wybieramy na podstawie obserwacji zachowań dzieci (w co się najczęściej bawią, o czym mówią, co je nurtuje). Tematy zajęć mogą proponować również rodzice. Dzięki takiemu podejściu dzieci zdobywają wiedzę na określony temat, ale również związane z danym zagadnieniem słówka i zwroty w języku obcym.
Ente jest przedszkolem otwartym, staramy się organizować jak najwięcej wycieczek w ciekawe miejsca: do pracy rodziców, na pocztę, do biblioteki, drukarni, studia radiowego, telewizyjnego itd. oraz zapraszać do siebie interesujące osoby. Nie izolujemy się od świata zewnętrznego, poznajemy nasze najbliższe środowisko, sąsiadów. Obserwujemy indywidualne potrzeby każdego dziecka i dbamy o jego indywidualny rozwój.

Dzieci w przedszkolu ente uczą się języka obcego w ten sam sposób, w jaki nauczyły się języka ojczystego. Pomimo, że naukę drugiego języka zaczynają w późniejszym wieku, etapy nauki są podobne do etapów przyswajania sobie przez dzieci języka ojczystego. Bez wkuwania słówek, czy gramatyki, lecz poznając język obcy, słuchając go i bawiąc się nim zupełnie nieświadomie. Dzieci uczą się wielu wierszyków i piosenek oraz wyrażeń często używanych w życiu przedszkolnym. Dziecko w wieku sześciu miesięcy potrafi wytworzyć dźwięki wszystkich systemów językowych. Do ukończenia szóstego roku życia pozostają już tylko te znane (często używane w środowisku i powtarzane). Przedszkole ente pragnie wykorzystać ten niezwykły dar dzieci, aby oszczędzić im trudów nauki języka obcego w przyszłości.

2. Dzieci w przedszkolu nie są dzielone na grupy wiekowe, ponieważ:
- dzieci niewiele mogą nauczyć się od równolatków, uczymy się od młodszych i starszych ;
- każde dziecko ma swój indywidualny rytm rozwoju fizycznego, psychicznego, intelektualnego i społecznego. W grupie mieszanej wiekowo można uwzględnić wszelkie niedostatki bez wytykania ich i zwracania na nie uwagi. Dla dzieci naturalnym staje się, że w czymś są lepsze, a w czymś innym gorsze od grupy, mają świadomość swojego rozwoju w czasie;
- dzieci starsze mogą ćwiczyć nowo nabyte umiejętności (np. zawiązywanie butów) pomagając dzieciom młodszym, stają się również bardziej opiekuńcze;
- dzieci młodsze próbują jak najszybciej dojść do poziomu starszych i osiągają w ten sposób więcej, niż w grupach rówieśniczych;
- grupa się nie starzeje, dzieci uczą się przyjmować nowych członków grupy i wprowadzać ich w rytm pracy przedszkola (odchodzą najstarsze, na ich miejsce wchodzą młodsze);
- dziecko, które ma starsze lub młodsze rodzeństwo w przedszkolu ente ma inny punkt odniesienia i może łatwiej zrozumieć "jak to jest być tym starszym, ewentualnie młodszym".
3. Absolwent przedszkola ente powinien:
- być dobrze przygotowany do nauki w szkole podstawowej;
- potrafić porozumieć się z obcokrajowcem;
- być osobą samodzielną i otwartą w kontaktach;
- potrafić nawiązywać dobre kontakty z osobami starszymi i młodszymi od siebie, jak i z równolatkami.